-
Wysokie poziomy materii organicznej mogą utrudniać krystalizację i wpływać na jakość krystalizacji. W przypadku wody o wysokim ChZT można ją zagęścić, ale nie da się dobrze krystalizować, gdy na końcu pojawi się lepka substancja. Zatem jedno polega na ustaleniu, czy może on krystalizować w drodze eksperymentów, a drugim na zarejestrowaniu pewnych warunków odkrytych podczas procesu krystalizacji, takich jak pienienie, temperatura wrzenia i krystalizacja. Tylko za pomocą tych metod możemy naprawdę określić, czy nadaje się on do MVR i czy może krystalizować.
-
Przede wszystkim należy ocenić zawartość soli. Folia opadająca i system wymuszonego obiegu są projektowane zgodnie z objętością projektową, ale rzeczywista zawartość soli w dopływającej wodzie jest znacznie mniejsza niż wartość projektowa, a w opadającej warstwie nie może być soli. W tym momencie należy zbadać próbkę wody w celu określenia wartości zawartości soli.
-
Nie ma pewności, czy można go zrzucić, należy to ocenić i przeanalizować, głównie w zależności od zawartości azotu dorsza i amoniaku.
-
Jeśli zostanie odparowany przez wodę, powinno to być możliwe, ale należy zwrócić uwagę na temperaturę wrzenia węglanu miedzi. Normalna temperatura wrzenia nie powinna przekraczać 12 ℃, a dopuszczalna jest 10-12 ℃. Pierwszym czynnikiem decydującym o zastosowaniu MVR jest to, czy materiał jest akceptowalny, to znaczy, że można zastosować stal 2205, 316 i tytan bez konieczności stosowania większej liczby materiałów i bez korozji sprężarki; Drugim elementem jest to, że końcowa temperatura wrzenia materiału nie wzrośnie o więcej niż 12 ℃, co można również osiągnąć w temperaturze 12 ℃. Jednakże zużycie energii przez sprężarkę będzie wyższe, a powierzchnia parowania będzie większa.
-
Po wejściu pary surowej do płytowego wymiennika ciepła i materiałowego wymiennika ciepła jest ona odprowadzana do układu wody kondensacyjnej lub innego układu odzyskiwania wody. Surowa para podgrzewa jedynie dopływający materiał do temperatury 90-85°C i nie dostaje się bezpośrednio do układu. Jeśli weźmie się pod uwagę prostotę systemu, para surowa może bezpośrednio przedostać się do układu wymiennika ciepła w celu wymiany ciepła bez bezpośredniego podgrzewania materiału. Całkowite ciepło obu dróg jest jednakowo zrównoważone.
W miarę możliwości zmniejszyć ilość wprowadzanego Ca2+ i Mg2+; przemyć wodą i marynatą (kwasem solnym); dodać odpowiednią ilość antyskalanta, aby ograniczyć powstawanie kamienia.
-
Próżnia w systemie nie jest powodowana przez pompę próżniową. Próżnia w systemie powstaje w wyniku kondensacji pary wtórnej. Jeśli pary wtórnej nie można skondensować, ale jest ona odsysana przez pompę próżniową, system nie jest kompatybilny.
-
Cena pary jest inna, a wydajność obliczeniowa jest inna. Maksymalna może osiągnąć 30, głównie w zależności od ceny pary.
-
Jest to około 900 000-1,5 miliona, a inwestycja jest zróżnicowana w zależności od materiału wymiennika ciepła i sprężarki.
-
W systemach MVR na ogół nie uwzględnia się rezerwowych sprężarek, ponieważ cena sprężarek jest zbyt wysoka i stanowi około 35% ceny systemu MVR; Jeśli chcesz skorzystać z tymczasowego wsparcia parowego, musisz wziąć pod uwagę problemy z łożyskiem ciśnieniowym. MVR należy do zbiorników podciśnieniowych, a zbiorniki ciśnieniowe nie są dozwolone, chyba że istnieje zawór redukcyjny, który zmniejsza ciśnienie do mniej niż jednego kilograma. W takim przypadku podczas procesu projektowania konieczne jest uwzględnienie projektu zbiornika ciśnieniowego i skraplacza pomocniczego.
-
Jeśli w MVR zdarzy się wypadek, zazwyczaj zostanie on zamknięty na długi czas, szczególnie w przypadku sprzętu importowanego. Pula powypadkowa (zapasy na 5–10 dni) MVR powinna odpowiadać cyklowi konserwacji MVR, a uszczelki wszystkich pomp powinny być częściami zamiennymi. W normalnych okolicznościach problem sprężarki nie jest bardzo poważny i zazwyczaj podlega ona przeglądowi raz w roku; jeśli zostanie uszkodzony w nietypowych warunkach, czas konserwacji będzie dłuższy.
